Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014 12:47

Μήπως να παίζαμε και λίγο βόλεϊ;

Μια ''κακιά'' στιγμή είναι κακιά, γιατί έρχεται πάντα εκεί που δεν πρέπει και δεν την περιμένεις...

Θα έχει υποπέσει στην αντίληψη όσων - ΟΛΩΝ δηλαδή - ασχολούνται στενά με το βόλεϊ στο νησί μας, πως τις τελευταίες μέρες υπάρχει μια ''φουρτούνα'' στις διοικητικές τάξεις του Α.Ο. Θήρας η οποία προήλθε από μια, ας την βαφτίσουμε γιατί κάπως πρέπει να την πούμε, παρεξήγηση.

Αλλά δεν είναι το θέμα μας αυτό στο παρών άρθρο και ούτε θα εξετάσω ποιός έχει δίκιο ή άδικο.

Ούτε δικηγόρος είμαι, ούτε δικαστής και είμαι και φίλος με όλο το διοικητικό συμβούλιο της ομάδας και αν με ρωτάτε το θέλω όπως είναι.

Και προς θεού να μην θεωρηθεί πως ασκώ κριτική στον οποιοδήποτε. Τον ''πόνο'' μου λέω...

Ο λόγος, έτσι κι' αλλιώς και ΔΥΣΤΥΧΩΣ, έχει γίνει γνωστός πια μέσα από τον πιο άκυρο - κατ' εμέ - τρόπο και μέσο που θα μπορούσε να γίνει...
Ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης.


Εκεί που ο καθένας - και όλοι μαζί ταυτόχρονα - διαβάζει σκόρπια πράγματα που δεν βγάζουν νόημα, δεν ξέρει τι διαβάζει, διαμορφώνει άποψη - λανθασμένη τις πιο πολλές φορές - και εκφράζει με την... δύναμη του πληκτρολογητή την δική του άποψη!

Για κάτι που δεν ξέρει, έχει διαστρευλωθεί και μπορεί παρουσιαστεί κατά το δοκούν και πάει λέγοντας...
(σ.σ. μιλάω γενικά για τη διαδικτυακή διαμόρφωση απόψεων και την προχειρότητα αυτής και όχι μόνο για αυτή καθαυτή την παρεξήγηση).

Και υπάρχει ο φόβος ο έχων δίκιο να το χάσει και τούμπαλιν... Κοινώς χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα!

Και ο από κάτω τα ίδια...
Και ο από κάτω τα ίδια των ίδιων...
Χάος! Βαβέλ!

 

 

Καλώς ή κακώς ζούμε σε μια κλειστή κοινωνία, που την εδέησε ο θεός να ενωθεί αθλητικά - για πρώτη φορά από... ίδρυσης του κόσμου - κάτω από την σκέπη και το ΠΡΟΪΟΝ του Α.Ο. Θήρας και της πορείας του σε τόσο μεγάλη κοινωνική μάζα.

Παράλληλα όμως, σε μια κλειστή κοινωνία... φτερνίζεσαι στην Οία και μέχρι να φτάσει η είδηση στα Φηρά, έχεις φυματίωση!

 

Το χρονικό μέρος της παρεξήγησης έγινε στη πιο άκυρη στιγμή, αλλά όπως είπαμε η κακιά στιγμή ούτε σε ρωτάει πότε θα έρθει και συνηθώς έρχεται εκεί που δεν την περιμένεις και την πιο άκυρη στιγμή.

Το θέμα είναι ΓΙΑΤΙ να την μάθω εγώ; Γιατί;!

Μπείτε σ' ένα γραφείο και πλακωθείτε στις μπουνίες. Χτυπήστε το κεφάλι σας στον τοίχο και βγείτε έξω ατσαλάκωτοι! Να μην καταλάβω, να μην υποψιαστώ καν τι έχει γίνει. Να μην έχω λόγο - εγώ και ο εκάστοτε ''καραμούζας'' να εκφέρω γνώμη για κάτι που δεν θα έπρεπε να ξέρω, να μην το μάθω ποτέ και που στη τελική ΔΕΝ ΜΕ ΑΦΟΡΑ σαν φίλαθλο!

Όλες οι οικογένειες έχουν τις καλές τους και τις κακές τους αλλά τα προβλήματα δημιουργούνται και λύνονται μέσα στους τέσσερις τοίχους του ''σπιτιού''.

Αν ρωτήσει η κ. Κοκοβίκου και την ''κουμπαρομπεμπέκα'' την έκατσε ο Άντωνάκης, για όσους θυμούνται την ταινία...

 

Αγωνιστικά η ομάδα πετάει και είναι με το έναμιση πόδι στην Α1!
Ακούς; Στην Α1!!!
Το πίστευες; Όχι.
Το είδες να γεννιέται, να βρίσκει την μέγιστη κοινωνική αποδοχή από την τοπική κοινωνία, να γίνεται πραγματικότητα και να συμβαίνει; Ναι!

 

Δική σας είναι η δημιουργία αυτού του προϊόντος, που πίσω του κρύβει P.R., H.R., Μanagement και ό,τι άλλο μπορεί να υπάρξει για την σωστή προβολή του προϊόντος που εσείς δημιουργήσατε... Και έγινε! Όχι από τεχνοκράτες! Από 3-4 ανθρώπους.

Εκεί που ο φροντιστής είναι αφισοκολλητής, ο διοικητικός είναι οδηγός βαν, είναι d.j., είναι ''πλύστρα'' και δε ξέρω εγώ τι άλλο και ο καθένας δίνει ό,τι και όπως μπορεί!

Το ζητούμενο, ο κόσμος, μπήκε στο παιχνίδι και ήταν εκεί!
Γιατί τον ''διώχνεται'' για μια παρεξήγηση η οποία ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΟΡΑ και έπρεπε να την ξέρουν πέντε άνθρωποι και τα... τσιμέντα του ΔΑΠΠΟΣ;

 

Γιατί δεν προστατεύετε το προϊόν και το label του κόπου σας;

Της διασκέδασης της μητέρας που θα ''αγοράσει'' το προϊόν σας;

Του πιτσιρικά που ξυπνάει και κοιμάται με την σκέψη του Σαββάτου;

Της μικρούλας που γράφει στο θρανίο της Α.Ο. Θήρας και καρδούλα;

Του μπαμπά που θα πάρει το παιδάκι του να πάει στο ΔΑΠΠΟΣ;

Μέχρι κι' η μάνα μου με ρώτησε πότε παίζουν τα ''κορίτσια'' για να πάει. Η μάνα μου ρε, που δεν έχει πάει ΠΟΤΕ στο κλειστό!

Που βλέπει μπάλα και την πάει στο Α.Τ. για βόμβα! Ακούς;

Το ξέρεις πως το ΔΑΠΠΟΣ δε θα μας χωράει του χρόνου;!

Η κοινή γνώμη διαμορφώνεται από τη μία στιγμή στην άλλη.

Το ΔΑΠΠΟΣ είχε 200 θεατές με τον Πανιώνιο την 1η αγωνιστική και 1000 μέσα σε δύο μήνες!
Μπορεί να μην έχει όμως ούτε 100 του χρόνου!

 

Χθες βρέθηκα σ' ένα παιχνίδι της Superleague στην ΑΘΗΝΑ... Όχι στη Κάτω Μεσσηνίτσα. Στην ΑΘΗΝΑ! Aριθμός θεατών;

Μετά βίας 400...

Καταλαβαίνεται ελπίζω το σκεπτικό μου...

Μας υπολογίζουν... Μας συζητάνε παντού θετικά... Μας δίνουν συγχαρητήρια...

Σε λίγο θα μας ζηλεύουν και θα μας πολεμούν - μέσα στο παιχνίδι είναι κι' αυτό...

Τα βίντεο με τον κόσμο μας, με εμάς τους ίδιους δηλαδή, είναι κάθε εβδομάδα στα μεγαλύτερα αθλητικά portal της χώρας!

 

''Δε φτάνει που έχουμε τα προβλήματα των άλλων, έχουμε και τα δικά μας'' που λέει και ο Αρκάς!

Και μέσα σ' όλα αυτά, άκου να δεις τώρα, έχουμε να παίξουμε και βόλεϊ που να πάρει!

Να πάει η ομάδα του Α.Ο. Θήρας στον Ιωνικό και να ΠΡΕΠΕΙ να κερδίσει! Εκτός έδρας σε μια δύσκολη έδρα.

Γιατί όποιος πανηγυρίζει από τώρα την άνοδο στην Α1 και την θεωρεί δεδομένη καλά κάνει, αλλά εμένα θα μου επιτρέψετε να πανηγυρίσω μετά και από το τελευταίο παιχνίδι.

Όχι πως δε πιστεύω στην ομάδα και στις παίχτριες, όχι πως πιστεύω πως δε θα κερδίσουν αλλά τότε θα είμαι σίγουρος.

 

Το πιο σωστό σχόλιο από τα εκατοντάδες που γράφτηκαν στο διαδίκτυο ήταν από κάποιον που ασχολείται ενεργά με τον αθλητισμό και γνωρίζει την ψυχολογία του αθλητή. Έγραψε λοιπόν πως πρέπει να κρατηθεί η ψυχραιμία ΟΛΩΝ και οι αθλήτριες να πάνε να παίξουν με καθαρό μυαλό!   

Το μόνο που επιβάλεται να γίνει και προέχει αυτή τη στιγμή είναι η ψυχική ηρεμία της ομάδας.

''Καλή'' ήταν η παρεξήγηση και κάποτε θα γινόταν κάτι... Δεν μπορεί μέσα σ΄έναν ζωντανό οργανισμό, μια οικογένεια, να είναι όλα πάντα και για πάντα καλά.

Τα είπαμε όμως, τα γράψαμε, τα ''αναλύσαμε'', ε καλά μας ήτανε...

Ας αφήσουμε τα πείσματα και οτιδήποτε άλλο σιγά σιγά και ας συγκεντρωθούμε!

 

Σωπάστε λοιπόν... Σςςςς... Ησυχία!

 

Όλοι! Κι' εγώ μαζί!

 

Έχουμε και βόλεϊ να παίξουμε!

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Χίλια μπράβο σε όλους Σαν την Ελλάδα πουθενά »

Agenda - Fast view

Κανένα γεγονός

Copyright © 2014. All Rights Reserved.


Designed and Developed by Web Trust